فلسفه روزه، موضوع گفتگوها­ی بین­‌المللی ادیان باشد

0

Views: 2

 

روزه‌­داری ناظر بر دو بعد ظاهری و جسمانی و باطنی و معنوی است و بدون در نظر گرفتن بعد معنوی، روزه تنها مانند یک رژیم غذایی خواهد بود.

به گزارش فاران نیوز، نخستین نشست علمی اداره امور بین­‌الملل دانشگاه ادیان و مذاهب در سال جدید با عنوان روزه‌ داری در سنت مسیحیت ارتدکس با حضور «کشیش رزوان واسیله تاتو» از کلیسای ارتدوکس رومانی برگزار شد.

 

کشیش واسیله تاتو در این نشست که به همکاری اداره اروپا وآمریکای امور بین­‌الملل دانشگاه ادیان و مذاهب و همکاری دانشکده ادیان این دانشگاه برگزار شد به توضیح درباره روزه­‌داری در مسیحیت ارتدوکس و فلسفه آن پرداخت.

 

وی با اشاره بر این مسئله که روزه­‌داری در مسیحیت ارتدوکس از اهمیت خاصی برخوردار است اظهار کرد: در کلیسای ارتدوکس در چهار دوره زمانی که عبارت است از عید رستاخیز مسیح، عید میلاد مسیح، بشارت تولد مسیح به حضرت مریم و ایام بزرگداشت رسولان مسیح یعنی پطرس و پولس در کلیسای ارتدوکس روزه گرفته می‌شود.

 

تاتو بیان کرد: شمار روزهایی که مسیحیان ارتدوکس باید در این دوره‌­ها روزه­‌دار باشند با هم متفاوت است و روزه‌­داران در این ایام مجاز نیستند هر غذایی را بخورند. کشیش تاتو این مسئله را افزود که در سنت ارتدکس، افراد مسن و بیمار از روزه­‌داری مستثنی هستند.

 

کشیش تاتو در بخش دیگری از سخنانش عنوان کرد: روزه‌داری ناظر بر دو بعد ظاهری و جسمانی و باطنی و معنوی است و بدون در نظر گرفتن بعد معنوی، روزه همانند یک رژیم غذایی خواهد بود که صرفا بر خوردن یا نخوردن برخی از غذاها تاکید می‌­کند.

روزه باعث تقرب به خدا

وی به این موضوع اشاره کرد که در دنیای جدید جنبه معنوی و باطنی روزه­‌داری کمرنگ‌­تر شده است در حالی که هدف از ریاضت و روزه نه فقط گرسنگی و تشنگی بلکه تقرب به خدا و کمال انسان به عنوان مخلوق خدا است.

 

کشیش تاتو کمک به نیازمندان را از ویژگی­‌های اخلاقی مهم روزه­‌داری برشمرد و ادامه داد: باید خدا را در نیازمندان دید و کمک به آنها باید همراه با تواضع و فروتنی باشد. زیرا طهارت، بدون تواضع، میسر نمی­‌شود و روزه بدون خشوع و محبت صرفا یک عمل عرفی خواهد بود.

 

وی در خاتمه این نشست که اساتید و دانشجویان نیز در آن حضور داشتند بر روزه و روزه­‌داری به عنوان یک امر مشترک در میان ادیان تاکید کرد و افزود: روزه و فلسفه آن می­تواند موضوع گفتگوها­ی بین‌­المللی ادیان باشد.

انتهای پیام

منبع: دانشگاه ادیان و مذاهب