نقش بهائیت در تأسیس حکومت رضاخانی

بهائیت و رضاخان
0

Views: 10

محمد رضا آشتیانی زاده یکی از شاخص ترین سیاستمدارن ایران تا کودتای 28 مرداد به شمار می آید که در دوره های پانزدهم و شانزدهم مجلس شورای ملی برگزیده مردم بوده است. وی در خاطراتش از ارتباط ویژه رضاخان با بهائیان پرده برداری می کند به گونه ای که به گفته آشتیانی زاده و دیگر تاریخ نگاران، رضاخان از طریق تشکیلات بهائیت انتخاب و به عنوان گزینه مناسب برای سلطنت ایران به انگلستان معرفی می شود.

عین الملک و رضاخان

آشتیانی زاده در کتاب خاطراتش می گوید من از زبان رشیدیان شنیدم که می گفت: «یک روز بنا به معمول به منزل عین الملک (از چهره های شناخته شده تشکیلات بهائیت و پدر امیرعباس هویدا) رفتم و بعد از چند دقیقه گفتگو با او مردی پارسی و هندی بر او وارد شد که نام آن پارسی هندی ارباب اردشیر جی بود؛ که بر من معلوم شد آن مرد زرتشتی هندی با عین الملک سوابق دوستی ممتد و صحبت قدیمی داشت. اما از کی و کجا نمی دانم… در آن روز لحن ارباب اردشیر جی با عین الملک صورت جدی به خود گرفت و روی به عین الملک نموده، گفت: از شما خواهشی دارم. عین الملک با کمال ادب گفت: بفرمایید!

ارباب اردشیرجی گفت: از شما خواهشمندم که با محفل بهائیان به مشورت بنشینید و از آن ها بخواهید تا صاحب منصبی بلند قامت و خوش قیافه پیداکنند و به شما معرفی نمایند و شما آن صاحب منصب را با من آشنا کنید. اما به دو شرط: اولا این که آن صاحب منصب نباید صاحب منصب ژاندارم باشد و حتما باید صاحب منصب قزاق باشد. ثانیا شیعه اثنی عشری خالص نباشد که ارباب اردشیر جی مخصوصا جمله اخیر را باز تکرار کرد و برای بار دوم گفت: آن صاحب منصب نباید شیعه اثنی عشری خالص باشد. رشیدیان گفت پس از آن ملاقات عین الملک، رضاخان را با ارباب ارشیر جی آشنا کرد و اردشیر وسیله آشنایی رضاخان با فریزر می شود و فریزر او را به دیگر انگلیسی های دست اندرکار کودتا، چون هاروارد، اسمایس و گاردنر معرفی می نماید.» (تاریخ معاصر ایران کتاب سوم صفحه 106)

بهائیت و پهلوی

همانگونه که آشتیانی زاده در دیگر بخش های خاطراتش می گوید دست توطئه بهائیان تا پایان دوره پهلوی فعال و قابل توجه بود. در بسیاری از برنامه هایی که در دوران پهلوی علیه مذهب و فرهنگ ملی این کشور جریان یافت هماهنگی و همسویی بین این فرقه، فراماسونرهای یهودی، صهیونیست، وابستگان استعمار و حاکمان ملاحظه می شود. حتی اگر قائل به فرمان پذیری پهلوی ها از این کانون ها و بهائیان نباشیم نمی توانیم تأثیر پذیری فراوان آن ها را با توجه به حقایق تاریخی و مدارک و اسناد موجود، انکار نماییم.

برگرفته از کتاب “بهائیت پادجنبش تجدید حیات ملت ایران” نوشته میکائیل جواهری