پلورالیسم دینی شاخصه مشترک عرفان‌های کاذب 

0

Views: 7

 

اعتقاد به پلورالیسم دینی پیامدهای ناگواری در پی دارد که در در این نوشتار به دو مورد مهم از آن اشاره می شود.

پلورالیسم و کثرت گرایی دینی هرگز حقانیت همه مکاتب فکری را اثبات نمی کند. آیاتی از قرآن کریم با مبنای شکاکیت و نسبیت گرایی و عدم امکان دستیابی به حقیقت که از مبانی و پیش فرض های پلورالیسم دینی است در تضاد و تقابل است. این مسأله نشان می‌دهد که از دیدگاه قرآن به هیچ وجه شکاکیت و نسبیت در دین مورد پذیرش نبوده و رسیدن به «حقیقت» امکان پذیر است.

 

برخی از این آیات عبارتند از:

آیاتی که ادله پیامبران را روشن و آشکار و تردید شکاکان را بدون دلیل موجه معرفی می کند. برای مثال در رابطه با آشکار بودن حقیقت اسلام می فرماید: «لا اکراه فی الدین قد تبین الرشد من الغی (بقره ۲۵۶). هیچ اکراهی در دین نیست. به درستی که راه هدایت از گمراهی روشن گردید.» همچنین برخی دیگر از آیاتی که امر به تبعیت از علم و یقین کرده و به نهی از پیروی ظن و گمان اشاره دارد.

 

عدم پذیرفته شدن دینی غیر از اسلام

این آیات با صراحت، اسلام را تنها دین حق و صراط مستقیم معرفی می کند و پیروی از دیگر ادیان را باطل دانسته و به پیروی از اسلام دعوت می‌کند: « و من تبتغ غیر اسلام دینا فلن یقبل منه و هو فی الاخرة من الخاسرین (آل عمران ۸۵). هر کس جز اسلام، دینی (دیگر) جوید، هرگز از وی پذیرفته نشود و در آخرت از زیانکاران است.» البته اسلام همه پیامبران الهی راهبر به سوی حقیقت دانسته و دین همه را اسلام می‌داند. بنابراین پیروی از پیامبران خدا در عصر رسالتشان همان اسلام است. و مصداق آن در زمان رسالت حضرت ختمی مرتبت پیروی از آیین حضرت محمد (ص) است.

 

اعتقاد به پلورالیسم دینی پیامدهای ناگواری در پی دارد که به عنوان نمونه به دو مورد مهم اشاره می شود.

الف) غیر ضروری بودن ارسال پیامبران و نزول کتاب آسمانی از جانب خداوند و زیر سوال رفتن «مراحل کمال انسانی» نسبت به سطح آگاهی و تمدن بشری با بعثت انبیا الهی. (۱)

ب) پایین آمدن مرتبه «وحی و دین» تا حد تجربه شخصی پیامبران که با تجربه شخصی انسان های دیگر نیز می تواند کامل تر گردد. (۲)

 

انتهای پیام

منبع: ادیان نت