امتداد بت پرستی و مادی گرایی در مسیحیت پروتستان

0

بازدیدها: 4

مسیحیت در غرب با هجمه تجربه گرایان مخصوصاً هیوم، به این نتیجه رسید که باید عقل را در باور ها کنار بگذارد و از ابزارهای دیگری استفاده کند. در حقیقت از آنجا که مبانی مسیحیت پروتستان از اساس خردستیز است، مهره‌های این جریان مجبور شدند تا به جای تغییر رویکرد (یعنی حرکت بر مبنای عقل) به انکار عقل روی آورند.

 

با انکار عقل و نفی آن دیگر نیازی به توجیه خرافات نبود. چرا که معیار تشخیص، یعنی خرد کنار گذاشته شده بود. حس‌گرایان افراطی مانند تجربه گرایان که جز ماده چیزی را حقیقت نمی دانستند در پیدایش مسیحیت پروتستان نقش زیادی را داشتند. از این رو آنچه امروزه در شبکه های فارسی زبان این جریان مشاهده می شود به مشی ماتریالیست‌ها بسیار نزدیک تر است.

 

مبلغان مسیحیت صهیونیستی در شبکه های خود از معنویتی مادی سخن می‌گویند. آنها خدایی جسمانی (متجسد) را معرفی می‌کنند. در حالی که حقیقت حق، یعنی خداوند محدود به هیچ چیز نیست. به عبارتی آنچه در محدودیت جسم و تن درآید دیگر خدا نیست. چرا که مسیحیت در مواجهه با مادی گرایان با شکست مواجه گردید، شأنی مادی برای خدا قائل شد.

 

قرآن کریم در سلب صفات مادی از خداوند می فرماید: فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ جَعَلَ لَکُمْ مِنْ أَنْفُسِکُمْ أَزْوَاجًا وَمِنَ الْأَنْعَامِ أَزْوَاجًا ۖ یَذْرَؤُکُمْ فِیهِ ۚ لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ ۖ وَهُوَ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ.

خدا آفریننده آسمانها و زمین است. برای شما آدمیان از جنس خودتان زنان را هم جفت شما قرار داد. و نیز چهارپایان را جفت (نر و ماده) آفرید و به این تدبیر (ازدواج) شما را خلق بیشمار کرد. آن خدای یکتا را هیچ مثل و مانندی نیست و او شنوا و بیناست. (آیه ۱۱ سوره شوری)

 

مسیحیت پروتستان در تاثیرپذیری از نحله های مادی تا آنجا پیش رفت که مسئله فدا، کشته شدن خدا پیش را کشد و آن را به عنوان محوری ترین باور قرار داد. با توجه به مبانی گفته شده مسیحیت پروتستان جریانی صرفاً مادی است که در صدد است از معنویت قرائتی ماتریالیستی ارائه نماید. امروزه برنامه‌هایی که در شبکه های مسیحیت صهیونیستی فارسی زبان پخش می شود تایید کننده این مدعا است. چرا که در آنها موسیقی، ابتذال و رمالی پیشگویی، توهم و غیره به عنوان عبادت و پرستش و مخاطب معرفی می‌شود.

 

جالب اینجاست آنچه در زمان حاضر، مسیحیت پروتستان به عنوان پرستش معرفی می‌کند مشابه آن چیزی است که در پیش از ظهور اسلام و به عبارتی دوره جاهلیت اعراب به آن طریق بت‌هایشان را عبادت می کردند. در بعضی روایات نقل شده که مشرکان قریش به هنگام نماز خواندن پیامبر اکرم (ص) در کنار بیت الله الحرام در دو سوی آن حضرت ایستاده و دو نفر به سوت کشیدن از یک سو و دو نفر نیز به کف زدن در سوی دیگر می پرداختند تا نماز آن حضرت را بر هم زده و موجب ایذاء ایشان شوند. ظاهر این روایات آن است که این رفتار عکس العملی به نماز خواندن پیامبر (ص) در کنار کعبه و یکی از رفتارهای ایذایی مشرکان با آن حضرت بوده است. حال آن که صریح آیه شریفه آن است که مکان و تصحیح در کنار بیت الله برای مشرکان حکم نماز را داشته است زیرا واژه نماز اضافه به ضمیر هم شده و حکایت از رفتار عبادی خاص مشرکان دارد.

 

در واقع کفار می‌خواستند همزمان با نماز پیامبر (صلی الله علیه و آله) نوع نماز خود را نیز به رخ حضرت بکشند. به هر حال روایات یاد شده نمی تواند اطلاق حاصل از بیان آیه را مقید به رفتار ایذایی خاص کند. جز آنچه گذشت در برخی اشعار شعرای صدر اسلام نیز شواهدی برای مدعا یاد شده به چشم می‌خورد. به عنوان مثال حسان بن ثابت در یک بیت به مقایسه نماز اسلامی و نماز شرک آلود پرداخته است.

 

نقوم الی الصلاة اذا دعینا****و همکم التصدی و المکاء

 

«ما آنگاه که به نماز فرا خوانده شویم برای انجام آن بر می خیزیم. در حالی که همت شما جز کف زدن و سوت کشیدن نیست.»

 

امروزه کیفیت پرستش مسیحیان پروتستان دقیقاً طبق متد کفاری است که در قرآن ذکر آنها رفته و در حقیقت ریشه این جنس عبادت مسیحیان نیز به ماده پرستی آنها باز می‌گردد. در مجموع مسیحیت پروتستان به مادی گرایی شدید دچار است که ریشه ها و نتایج آن به اختصار در این یادداشت بررسی گردید.

 

انتهای پیام

 

منبع: رهپویان هدایت