بیت العدل بهائیت؛ بررسی ادعای خطاناپذیری، ممنوعیت انتقاد و جایگاه زنان

بازدیدها: 15

بیت العدل بهائیت به عنوان عالی‌ترین نهاد تصمیم‌گیری این آیین چه جایگاهی دارد؟ در این مقاله ادعای خطاناپذیری، محدودیت انتقاد، مفهوم نقض میثاق و عدم حضور زنان در بیت‌العدل بررسی می‌شود.

به گزارش فاران نیوز، تشکیلات فرقه ضاله بهائیت، بیت‌العدل، تنها مرکز تصمیم گیری بهائیت است که هیچ مکانیسم بازنگری بیرونی ندارد. فقدان هرگونه نهاد بازبین در این فرقه نشان از سیستمی تماماً انحصارگرا و ضد انتقاد دارد تا جایی که با ادعای مرجع بی‌خطا، هرگونه تفسیر متفاوت از متون را «نقض میثاق» می‌نامد و مخالف را به طرد اجتماعی محکوم می‌کند.

در تاریخ فرق، هیچ نمونه‌ای به اندازه بیت‌العدل بهائیت، ادعای هدایت الهی و خطاناپذیری عملی ندارد؛ درحالی که هیچ نظارتی را برخود نمی پذیرد.این غیاب «نهاد ناقد» در ساختار بهائیت، نشانه‌ای از دگماتیک دارد که در آن هرگونه تفسیر متفاوت به عنوان «نقض میثاق» جرم‌انگاری می‌شود و مخالف را در سکوت انزوای اجتماعی محو می‌کند..

موازی با این انحصار معرفتی، نهادینه‌شدن عدم حضور زنان در بیت‌العدل، برابری جنسیتی شعارزده را به وارونه‌ترین شکل خود تبدیل کرده است؛ زیرا در سنت دین‌پژوهی، هرگاه شاخص‌ترین رکن قدرت دینی از پذیرش نیمی از جامعه ایمانی طفره رود، آن اصل نه «رکن ایمان» که «ابزار کنترل جمعی» است. بنابراین بهائیت در عمل، میان «وحدت ارگانیک» و «عدالت جنسیتی» یکی را برگزیده و بهای آن را از هر دو جنس گرفته است: مردان در سکوت اجباری و زنان در غیاب ساختاری.

انتهای پیام

منبع: رهپویان هدایت